Πρόεδρος Ifo: Η Ελλάδα θα είχε ξεπεράσει σήμερα την κρίση αν το 2010 είχε χρεοκοπήσει!

8/5/13

Η Ελλάδα θα είχε σήμερα ξεπεράσει την κρίση, εάν την άνοιξη του 2010 είχε χρεοκοπήσει και αποχωρήσει από την Ευρωζώνη, υποστήριξε ο γερμανός οικονομολόγος, πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo του Μονάχου Χανς-Βέρνερ Ζιν, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Die Welt».

Μάλιστα ο ίδιος τάχθηκε υπέρ μιας ανοιχτής νομισματικής ένωσης, από την οποία τα κράτη θα μπορούν να αποχωρήσουν προσωρινά και να αναζητήσουν μεταβατική βοήθεια με σχέδια τύπου «Μάρσαλ».

«Οι πέτρες που πετούν εναντίον μας θα γίνονται μεγαλύτερες όσο συνεχίζεται η σημερινή πολιτική», δήλωσε ο κ. Ζιν, αναφερόμενος στις ευθύνες που αποδίδονται στη Γερμανία για τη σημερινή κατάσταση στις υπερχρεωμένες χώρες.

«Ήταν μεγάλο λάθος να παραβιάσουμε την Συνθήκη του Μάαστριχτ και να κρατήσουμε την Ελλάδα στο ευρώ με δημόσια δάνεια που αναλογούν εν τω μεταξύ στο 160% του ΑΕΠ και τα οποία δεν θα εξυπηρετηθούν ποτέ. Αυτό βοήθησε τις δικές μας και τις γαλλικές τράπεζες και κάποιους πλούσιους στην Ελλάδα, αλλά για τον λαό σήμανε μόνο ανεργία και γενικότερη δυσκολία», τόνισε και πρόσθεσε: «Η Ελλάδα θα είχε βγει τώρα από την κρίση, εάν την άνοιξη του 2010 είχε πτωχεύσει και είχε αποχωρήσει από το ευρώ. Θα είχε σε μεγάλο βαθμό απελευθερωθεί από το χρέος της και θα είχε, με μια υποτιμημένη δραχμή, ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της. Η ανεργία των νέων...

...σίγουρα δεν θα ήταν στο 60% που είναι σήμερα».

Μάλιστα είπε πως αυτό που επιτρέπει σήμερα η Γερμανία να συμβαίνει στην Ελλάδα είναι «μια καταστροφή για τους ανθρώπους εκεί» και επεσήμανε ότι ο κόσμος θεωρεί υπεύθυνους τους Γερμανούς, παρότι δίνουν τα περισσότερα χρήματα.

«Αυτή η πολιτική μας κάνει φτωχότερους και ταυτόχρονα μας παρουσιάζουν όλο και περισσότερο με σβάστικες», δήλωσε χαρακτηριστικά και προειδοποίησε ότι «εάν αυξηθούν οι δυσκολίες στις μεγάλες χώρες, δεν θα μπορούμε έτσι κι αλλιώς να συνεχίσουμε την πολιτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα, λόγω έλλειψης κεφαλαίων».

Ο κ. Ζιν οραματίζεται, όπως σημείωσε, μια ανοιχτή νομισματική ένωση, από την οποία θα μπορεί κανείς να αποχωρήσει προσωρινά, εάν δεν μπορεί να αντεπεξέλθει και θα μπορεί να βασιστεί στην μεταβατική βοήθεια της διεθνούς κοινότητας.

Παράλληλα έκανε λόγο για σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα μετά την έξοδό της, το οποίο, επισημαίνει, θα μπορούσε να αναλάβει μόνη της η Γερμανία.

«Αυτό θα ήταν καλύτερο και φθηνότερο από το να μοιράζονται όλα αυτά τα χρήματα μέσω συλλογικών θεσμών διάσωσης όπως η ΕΚΤ, στους οποίους σχεδόν δεν έχουμε λόγο, αλλά πληρώνουμε τα περισσότερα και στο τέλος είμαστε οι κακοί», συμπλήρωσε.

Τέλος εμφανίστηκε πεπεισμένος ότι «η Γερμανία μπορεί να υπάρξει και χωρίς το ευρώ» και χαρακτήρισε υπερβολικά «τα σενάρια τρόμου που περιγράφονται σχετικώς με το ενδεχόμενο εξόδου, κυρίως σε ό,τι αφορά στον κίνδυνο για την εξαγωγική βιομηχανία της χώρας».

Πάντως τάχθηκε κατά του ενδεχομένου εξόδου της Γερμανίας από την Ευρωζώνη για πολιτικούς λόγους καθώς, όπως λέει, το κοινό νόμισμα αποτελεί κεντρικό σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ωστόσο επανέλαβε πως «αν όμως μια χώρα δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την κατάσταση με το ευρώ επειδή δεν είναι πλέον ανταγωνιστική, τότε πρέπει να αποχωρεί μόνη της και η Γερμανία θα πρέπει να σταματήσει κρατάει τεχνητά τέτοιες χώρες στο ευρώ εμποδίζει με αύξηση των δανείων, τα οποία δεν πρόκειται να αποπληρωθούν ποτέ».

online-pressblog

Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΥ

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Βασίλης Βιλιάρδος
Φαίνεται πως η Δύση αποφάσισε τελικά να χρηματοδοτήσει την εξυγίανση της κυρίως από τους αποταμιευτές και καταθέτες - αφενός μεν, με τη βοήθεια των μηδενικών βασικών επιτοκίων, αφετέρου με την αύξηση της ποσότητας χρήματος από τις κεντρικές τράπεζες





Σύμφωνα με όλες τις σημερινές ενδείξεις, ψευδαισθησιακές ή μη, η κρίση χρέους τελείωσε -αφού οι αγορές ομολόγων των υπερχρεωμένων χωρών «αναζωπυρώθηκαν», τα spreads μειώνονται, οι δείκτες των διεθνών χρηματιστηρίων «γράφουν» συνεχώς νέα υψηλά, οι τιμές των εμπορευμάτων δεν έχουν σταματήσει την ανοδική τους πορεία, παρά το ότι έχει ολοκληρωθεί ο μεγάλος κύκλος των αυξήσεων τους κοκ.

Βέβαια, έχουν προκύψει ορισμένα «δεδικασμένα» - με βάση τα οποία επενδύουν πλέον οι αγορές τα πλεονάζοντα χρήματα, με τα οποία έχουν πλημμυρίσει οι κεντρικές τράπεζες το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Τα δεδικασμένα αυτά είναι τα εξής:

(α) Όταν το δημόσιο είναι υπερχρεωμένο και αδυνατεί να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις του, τότε καλούνται να «εγγράψουν ζημίες» από τα ομόλογα του οι επενδυτές, οι οποίοι τα έχουν αγοράσει, «κουρεύοντας» τις απαιτήσεις τους.

Στη συνέχεια, ο λογαριασμός πληρώνεται από τους Πολίτες, οι οποίοι εξαναγκάζονται σε μειώσεις μισθών, σε υπερβολική φορολόγηση και σε χαράτσια κάθε είδους - σε ευρύτερες πολιτικές λιτότητας γενικότερα, έτσι ώστε να μηδενίσουν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και να δημιουργήσουν πλεονάσματα, με τα οποία θα συνεχίσουν να εξυπηρετούνται τα χρέη του κράτους τους.

Προφανώς, η Ελλάδα αποτέλεσε το πειραματόζωο της συγκεκριμένης διαδικασίας, αφού τοποθετήθηκε σκόπιμα στο μάτι του κυκλώνα - χρησιμοποιούμενη εν πρώτοις ως Δούρειος Ίππος, με στόχο την εισβολή των Η.Π.Α. στην Ευρωζώνη.

(β) Όταν οι τράπεζες είναι υποχρεωμένες, τότε «εξυγιαίνονται» με τη βοήθεια των ομολογιούχων, των μετόχων και των καταθετών τους - οι οποίοι εγγράφουν ζημίες στα περιουσιακά τους στοιχεία, έτσι ώστε να περιοριστούν τα βάρη των τραπεζών.

Η Κύπρος λειτούργησε εδώ ως πειραματόζωο - ενώ πιθανότατα θα ακολουθήσουν όλες εκείνες οι χώρες, οι οποίες έχουν αντίστοιχα υπερδιογκωμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Παράλληλα βέβαιαχρησιμοποιήθηκε στην κήρυξη του πολέμου εναντίον των φορολογικών παραδείσων - γεγονός που θα επιβαρύνει σε τεράστιο βαθμό την οικονομία της, η οποία αμφιβάλουμε εάν θα μπορέσει ποτέ να επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα.

Σε παγκόσμιο επίπεδο τώρα φαίνεται πως η Δύση, ερήμην της Γερμανίας, αποφάσισε να χρηματοδοτήσει την εξυγίανση της κυρίως από τους αποταμιευτές και καταθέτες - αφενός μεν με τη βοήθεια των μηδενικών βασικών επιτοκίων, αφετέρου με την αύξηση της ποσότητας χρήματος από τις κεντρικές τράπεζες.

Ουσιαστικά πρόκειται για αρνητικά επιτόκια, αφού δεν καλύπτουν τον πληθωρισμό - πόσο μάλλον όταν κλιμακωθεί μετά από 1-2 έτη, αφού φτάσουν στην πραγματική οικονομία τα νέα χρήματα.

Περαιτέρω, τα αρνητικά επιτόκια αναγκάζουν προφανώς τους αποταμιευτές να αναζητήσουν καλύτερη «προστασία» των χρημάτων τους - η αγοραστική αξία των οποίων περιορίζεται συνεχώς.

Υποχρεώνονται λοιπόν να αναλάβουν μεγαλύτερα ρίσκα, είτε αγοράζοντας ομόλογα των υπερχρεωμένων κρατών, τα οποία προσφέρουν μεγαλύτερες αποδόσεις (πρόσφατα η Πορτογαλία πούλησε ομόλογα με επιτόκιο 5,5%), είτε μετοχές, είτε ακίνητα (οι Γερμανοί αγοράζουν σπίτια στην Ιταλία κλπ.), είτε οτιδήποτε άλλο (ενώ η διέξοδος του χρυσού αποκλείσθηκε, με τη χειραγώγηση της τιμής του).

Ουσιαστικά λοιπόν έχει επιλεχθεί η λύση του πληθωρισμού για την καταπολέμηση της κρίσης χρέους - όπου καλούνται να συμβάλλουν κυρίως αφενός μεν οι πλεονασματικές οικονομίες, αφετέρου οι αποταμιευτές, αφού διαφορετικά θα χάσουν τις απαιτήσεις/καταθέσεις τους

Ολοκληρώνοντας, με κριτήριο τα δεδικασμένα της Ελλάδας και της Κύπρου, καθώς επίσης την πολιτική των κεντρικών τραπεζών, η οποία επιλέχθηκε για την καταπολέμηση της κρίσης χρέους, η άνοδος των χρηματιστηριακών δεικτών (ειδικά στην Ελλάδα, όπου οι μετοχές είναι εξαιρετικά υποτιμημένες),καθώς επίσης των τιμών των ακινήτων μεσοπρόθεσμα, θεωρείται δεδομένη - αν και πρόκειται για μία απίστευτη διαστρέβλωση της ελεύθερης αγοράς, η οποία ενδεχομένως θα πυροδοτήσει, κάποια στιγμή στο μέλλον, μία πυρηνική οικονομική βόμβα (υπερπληθωρισμός) άνευ προηγουμένου.

Στους φόβους αυτούς συνηγορεί η κλιμάκωση του νομισματικού πολέμου - ενώ εκείνες οι χώρες, οι οποίες κινδυνεύουν να καταρρεύσουν οι εξαγωγές τους λόγω της ανόδου της ισοτιμίας των νομισμάτων τους (αφενός μεν επειδή οι κεντρικές τράπεζες τους δεν αυξάνουν την ποσότητα χρήματος, αφετέρου λόγω του ότι τα υψηλότερα επιτόκια τους προσελκύουν τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, τα οποία δανείζονται για παράδειγμα από τις Η.Π.Α. με μηδενικό επιτόκιο και τοποθετούνται στην Αυστραλία με 2,75%), εξαναγκάζονται τελικά να ακολουθήσουν την ίδια πολιτική, παρά τις λογικές αντιρρήσεις τους.

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Αποκλιμάκωση του ελληνικού spread σε χαμηλό 3 ετών

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 16:49

Εικόνα αποκλιμάκωσης εμφανίζουν τελευταίες ημέρες οι αποδόσεις των ελληνικών τίτλων με το spread του 10ετούς ομολόγου να υποχωρεί σε χαμηλό τριών ετών εν μέσω κλίματος αισιοδοξίας γύρω από τις προοπτικές ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. 

Την εντυπωσιακή πτωτική τους πορεία συνεχίζουν και σήμερα τα ελληνικά spreads επηρεασμένα εν μέρει και από την ιδιαίτερα επιτυχημένη δημοπρασία κρατικών ομολόγων της Πορτογαλίας. Οι θετικές αναφορές στην Ελλάδα το τελευταία διάστημα με τελευταία αυτή της Morgan Stanley σε συνδυασμό με την ελαχιστοποίηση του κινδύνου εξόδου της χώρας από το ευρώ έχουν επίσης συμβάλλει στην διαμόρφωση ευνοϊκού κλίματος στις αγορές. 

Παράλληλα, το ιστορικών διαστάσεων πρόγραμμα νομισματικής χαλάρωσης που ανακοίνωσε προ εβδομάδων η Τράπεζα της Ιαπωνίας έχει ενισχύσει την διάθεση ανάληψης κινδύνου των επενδυτών στρέφοντάς τους στην αναζήτηση υψηλών αποδόσεων στον ευρωπαϊκό Νότο με αποτέλεσμα την αποκλιμάκωση των αποδόσεων στην περιοχή.

Σε αυτό το κλίμα, η διαφορά της απόδοσης των δεκαετών ελληνικών ομολόγων έναντι του αντίστοιχου γερμανικού ομολόγου βάσης bund διαμορφώνεται την Τετάρτη στις 843 μ.β., στα χαμηλότερο επίπεδο των τριών τελευταίων ετών. Υπενθυμίζεται ότι το spread του 10ετούς βρέθηκε σε αντίστοιχα επίπεδα τον Μάιο του 2010, 10 περίπου ημέρες μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο Μνημόνιο (23/4/2010).

Σημειώνεται ότι όπως και τότε που η χώρα βρισκόταν σε πρόγραμμα, έτσι και σήμερα το συγκεκριμένο επίπεδο θεωρείται απαγορευτικό για την άντληση κεφαλαίων από τις αγορές. Ωστόσο, και παρά το γεγονός ότι η αγορά των ελληνικών τίτλων μετά το PSI+ είναι εξαιρετικά “ρηχή”, άρα και ευμετάβλητη, η συγκεκριμένη κίνηση αν μετεξελιχθεί σε τάση μπορεί να αλλάξει σημαντικά το κλίμα.

Το ελληνικό spread κατέγραψε υψηλό στις 3.530,1 μ.β. στις 2 Μαρτίου του 2012 και παρέμεινε πάνω από τις 2.000 μ.β. μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Από κει και πέρα ακολουθεί μία σχεδόν συνεχόμενη πτωτική πορεία για να υποχωρήσει κάτω από τις 1.000 μονάδες (981,8 μ.β.) στις 8 Ιανουαρίου του 2013, ενώ έφτασε στις 845,7 μ.β. στις 28 του ίδιου μήνα

Πηγή:www.capital.gr

Η Γερμανία κέρδισε 67 δισ. από την κρίση

Ἀναρτήθηκε στὸ 8 Μαΐου 2013 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

Η ρητορική της προπαγάνδας, που δημιουργεί ολοένα και μεγαλύτερη πόλωση στην Ευρώπη, αναφέρει ότι οι φορολογούμενοι πολίτες των χωρών του Βορρά πληρώνουν από την τσέπη τους τα «σπασμένα» των τεμπέληδων του Νότου. Και η ρητορική αυτή αποδεικνύεται σε προπαγάνδα, καθώς τα νούμερα δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Στην πραγματικότητα οι χώρες του Βορρά έχουν κυριολεκτικά θησαυρίσει εξαιτίας της κρίσης που μαστίζει τον Νότο, σύμφωνα με στοιχεία ερευνών που έφερε στο φως το πρακτορείο Reuters. Μόνον η Γερμανία έχει κερδίσει 67 δισ. ευρώ.

Στο δημοσίευμα του πρακτορείου επισημαίνεται ότι ύστερα από δανειακές συμβάσεις στην ευρωζώνη ύψους 400 δισ. ευρώ, στην πραγματικότητα οι φορολογούμενοι των κρατών του Βορρά όχι μόνο δεν έχουν χάσει ούτε ένα σεντ, αλλά αντίθετα οι κυβερνήσεις στη Γερμανία, στη Φινλανδία, στην Αυστρία, στην Ολλανδία και τη Γαλλία έχουν εξοικονομήσει δισεκατομμύρια ευρώ, χάρη στη μεγάλη πτώση του κόστους δανεισμού των χωρών τους. «Δεν έχουμε χάσει ούτε ένα σεντ μέχρι τώρα.

Αυτό που ισχύει για τη Γερμανία ισχύει σε μεγάλο βαθμό και για τη Φινλανδία» ανέφερε στο Reuters ο επικεφαλής διεθνών και ευρωπαϊκών θεμάτων στο φινλανδικό υπουργείο Οικονομικών. «Οταν κάνει παρουσιάσεις στη Γερμανία ο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο Γερμανός που ηγείται του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ), επικαλείται συχνά δύο μελέτες που δείχνουν ότι το Βερολίνο έδρεψε σημαντικά οφέλη λόγω της κρίσης» υπογραμμίζει το Reuters. «Η μια μελέτη της γερμανικής ασφαλιστικής εταιρίας Allianz περιλαμβάνει τον υπολογισμό ότι το Βερολίνο εξοικονόμησε 10,2 δισεκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2010-2012 λόγω του χαμηλότερου κόστους δανεισμού της, καθώς οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων της υποχώρησαν από το 3,39% στο 1,18%. Η άλλη μελέτη, του Γενς Μπόιζεν-Χόγκρεφε του ινστιτούτου IfW, υπολογίζει ότι εξοικονομήθηκαν στον γερμανικό ομοσπονδιακό προϋπολογισμό 8,6 δισ. ευρώ το 2011 λόγω των χαμηλών επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της πρόσληψης της Γερμανίας ως «ασφαλούς καταφυγίου» για τους επενδυτές. Οι εξοικονομήσεις αυτές αυξήθηκαν σε 9,6 δισ. ευρώ το 2012 και μόνο το γεγονός ότι η Γερμανία συνεχίζει να θεωρείται ασφαλές καταφύγιο θα σημάνει ότι θα εξοικονομήσει άλλα τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ το 2013. Αν προσθέσουμε τα οφέλη (της Γερμανίας) από τα επιτόκια την περίοδο από το 2010 έως το 2012 και προσθέσουμε τα οφέλη της Γερμανίας τα επόμενα χρόνια, φτάνουμε σε μια σωρευτική επικουρία 67 δισ. ευρώ» καταλήγει το Reuters.

Οπως διευκρινίζεται στο δημοσίευμα, για να χάσει μια χώρα της ευρωζώνης που έχει παράσχει χρήματα, θα πρέπει η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία ή η Κύπρος να κηρύξει πτώχευση. Πράγμα που φαντάζει πλέον απίθανο, καθώς «ακόμη και η Ελλάδα, που θεωρείται ο μεγάλος κίνδυνος, δεν τα πηγαίνει άσχημα τώρα και υπάρχει μια πιθανότητα να πάει καλύτερα από ό,τι προβλεπόταν», όπως επισημαίνει αξιωματούχος της Ε.Ε.

Το πιο θλιβερό όμως είναι ότι παρά την πραγματικότητα που αποκαλύπτουν οι αριθμοί, η ρητορική του «αίσχους» για τους πολίτες του Βορρά, που δήθεν ταΐζουν τους λαούς του Νότου, δεν πρόκειται να αλλάξει για έναν λόγο: προσελκύει ψηφοφόρους. Οσο πλησιάζουν οι εκλογές στη Γερμανία, η Ανγκελα Μέρκελ θα εντείνει αυτή τη ρητορική προκειμένου να εκλεγεί για τρίτη φορά καγκελάριος. Αλλά και στις υπόλοιπες χώρες του Βορρά κανείς δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την προπαγάνδα του μίσους, που διαμορφώνει ισχυρές πλειοψηφίες.

Πηγή

Μια UBS είναι τρεις... Ελβετίες!

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Με τη συζήτηση για το πόσο καταστροφικό είναι το οικονομικό μοντέλο της Κύπρου να βρίσκεται στην επικαιρότητα, χρήσιμο είναι να εξεταστεί ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, αναφορικά με το μέγεθος των τραπεζών σε σχέση με το ΑΕΠ της εκάστοτε χώρας. 

Τα στοιχεία του πίνακα της JPMorgan είναι αποκαλυπτικά: Τα συνολικά περιουσιακά στοιχεία της UBS αντιστοιχούν στο 376% του ελβετικού ΑΕΠ. Αντιστοίχως, το ενεργητικό της Credit Suisse ανέρχεται στο 218% του ελβετικού ΑΕΠ. Συνολικά, οι δύο τράπεζες πλησιάζουν το 600% του ελβετικού ΑΕΠ. Κι αυτό αφορά μόνο δύο από τις τράπεζες της Ελβετίας.

 Να σημειωθεί ότι τα στοιχεία αφορούν μόνο τις 25 μεγαλύτερες τράπεζες και όχι το σύνολο του τραπεζικού τομέα της κάθε χώρας. 

Η κατάσταση δεν είναι τρομακτική μόνο στην Ελβετία. Το ενεργητικό της Dexia, της τράπεζας που σώθηκε με κρατικά κεφάλαια από το Βέλγιο και τη Γαλλία, αντιστοιχεί στο 180% του βελγικού ΑΕΠ. 

Επί τάπητος πρέπει να τεθεί και η περίπτωση της Βρετανίας, όπου το ενεργητικό μόνο τριών τραπεζών (Royal Bank of Scotland, Barclays και HSBC Holdings) αντιστοιχεί στο 337% του ΑΕΠ της Γηραιάς Αλβιόνας. Και μάλιστα πρόκειται για τράπεζες που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο πολύκροτων σκανδάλων με επιπτώσεις στην αξιοπιστία του ευρύτερου χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Η JPMorgan υπενθυμίζει τα στοιχεία αυτά λίγες ημέρες αφότου η Nomura είχε επισημάνει ότι οτραπεζικός τομέας του Λουξεμβούργου είναι 22 φορές μεγαλύτερος από το ΑΕΠ της χώρας. Βάσει της ίδιας μέτρησης, η κατάσταση στη Μάλτα και στην Ιρλανδία είναι χειρότερη από ό,τι στην Κύπρο. 
Euro2day

Ντράγκι: Κίνδυνος ακραίων διαμαρτυριών εξαιτίας της ανεργίας

Πιο δίκαιη συμμετοχή στον εθνικό πλούτο προτείνει ο επικεφαλής της ΕΚΤ

Δευτέρα, 06 Μαΐου 2013 20:43

UPD:23:51

REUTERS/LISI NIESNER

Ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι.
Για κίνδυνο ακραίων διαμαρτυριών εξαιτίας της ανεργίας έκανε λόγο ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, κατά τη διάρκεια της ανακήρυξής του σε επίτιμου διδάκτορα του πανεπιστημίου Luiss, στη Ρώμη.
Ο ίδιος ανέφερε πως τα τελευταία 20 χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη μια διαδικασία υπερσυγκέντρωσης των εισοδημάτων, που ζημιώνει τις ασθενέστερους, οικονομικά, πολίτες.
Κατά την άποψη του επικεφαλής της ΕΚΤ, θα χρειαζόταν μια πιο δίκαιη συμμετοχή στον εθνικό πλούτο ώστε να αυξηθεί η κοινωνική συνοχή.
Με αναφορά στην δράση της νέας, ιταλικής, κυβέρνησης του Ενρίκο Λέτα, τόνισε επίσης ότι θα ήταν καλό να μετριάσει την ύφεση που προκαλεί η οικονομική εξυγίανση, περιορίζοντας τις τρέχουσες δαπάνες, χωρίς να αυξήσει την φορολογική πίεση.

YOUTUBE/EURONEWSGREEK

«Σύμφωνο Ανάπτυξης» ζητά ο Μάριο Ντράγκι Η Ευρωζώνη έχει ανάγκη από ένα «Σύμφωνο Ανάπτυξης» εκτός από το δημοσιονομικό σύμφωνο, διακήρυξε σήμερα ο Πρόεδρος της ΕΚΤ. Σε ομιλία του, στη Ρώμη, κατά την τελετή αναγόρευσής του σε επίτιμο καθηγητή του πανεπιστημίου LUISS "Guido Carli", ο Μάριο Ντράγκι επανέλαβε την ανάγκη να συνεχιστούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, κυρίως στην αγορά εργασίας. Παράλληλα, όμως, τόνισε ότι η ανάπτυξη είναι απαραίτητη για να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή. Ο Μάριο Ντράγκι ανέφερε ότι η Ευρωζώνη δε θα μπορούσε να συνεχίσει την πορεία της διαιρεμένη σε χώρες που μονίμως δίνουν χρήματα και σε άλλες που μονίμως λαμβάνουν. 

«Η ανεργία, ιδίως εκείνη των νέων, έφτασε σε επίπεδα που κινδυνεύουν να προκαλέσουν ακραίες και καταστρεπτικές διαμαρτυρίες», τόνισε ο Μάριο Ντράγκι. Για το λόγο αυτό, πρόσθεσε, χρειάζεται μια σταθερή ανάπτυξη.
Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας υπογράμμισε, τέλος, ότι «στο παρελθόν, πολλές χώρες του ευρώ ανέβαλαν μεταρρυθμίσεις ζωτικής σημασίας για την ανταγωνιστικότητά τους» και άφησε να εννοηθεί ότι αν καταστεί αναγκαίο, η ΕΚΤ θα μπορούσε να προχωρήσει σε περαιτέρω μείωση των επιτοκίων δανεισμού, έστω και αν «το μέτρο αυτό θα πρέπει να μελετηθεί πολύ προσεκτικά».
Πηγή: ΑΜΠΕ

Κίνα: Ξεπέρασαν τις προσδοκίες τα στοιχεία για το εμπόριο

Τετάρτη, 08 Μαΐου 2013 09:51

Ισχυρότερα του αναμενόμενου ήταν τα στοιχεία για το κινεζικό εμπόριο τον Απρίλιο, βελτιώνοντας τις προοπτικές για την δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα, οι κινεζικές εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 14,7% τον προηγούμενο μήνα και οι εισαγωγές κατά 16,8%, οδηγώντας το εμπορικό πλεόνασμα στα 18,16 δισ. δολάρια.
Τα στοιχεία ξεπέρασαν τις προσδοκίες των αναλυτών, οι οποίοι ανέμεναν αύξηση των εξαγωγών κατά 10,3%, των εισαγωγών κατά 13,9% και εμπορικό πλεόνασμα στα 15,1 δισ. δολάρια.
Συγκριτικά με τον προηγούμενο μήνα, οι εξαγωγές σημείωσαν άνοδο 2,7%, ενώ οι εισαγωγές υποχώρησαν κατά 7,7%.